Son İstasyon

Uzun ve karanlık bir yolda soluk soluğa koşuyordu. Ter içinde kalbi küt küt çarpıyordu. Yolun devamına yayılan karanlığa sıza bir ışık gördü. Duraksadığı yerde başını çevirdi, arkasına baktı. Gökyüzü kızıl bir renge bürünmüş ve maviliğini yitirmişti. Yeniden koştu, bu defa daha da hızlıydı. Yakalamak istediği mesafe kısalmıyordu. Yolun sonunda Sude vardı. Ona ulaşmalıydı. Sude ölmek üzere. Ona bir defa dokunda hayat vericek.