Bir Garip Mavi

Bu aşk hem Mavi’yi bitirdi hem de beni. Anlatıp kusmazsam; zehri öldürür yok eder beni. Bırakın da böğrümü delen bıçağı söküp atayım daha fazla deşmeden beni. Sizleri dert ortağı yapayım da eriyip tükenmeyeyim, bir nebze olsun rahatlayayım. Ben bildiklerimi nakletmekle mükellefim, hüküm vermekle değil! Ne bir eksik ne bir fazla. Ne ağlatmak için acındıracağım ne güldürmek için şaklabanlık yapacağım. Ahkemü’l Hâkimin Allah’tır. Bu, “Bir Garip Mavi”nin hikâyesidir.